น้อยใจในวาสนา ไยเราอาภัพจัง
ดีเท่าไรเขาก็ยัง ไม่รัก
ไม่เคยชายตาแล ไม่เคยแม้จะทัก
ทั้งที่เราเฝ้ารักเขาหมดหัวใจ
กี่น้ำตาไม่รู้ๆ ที่ยังอยู่เพราะรักๆ
แม้ใจจะเจ็บนักก็ไม่หักใจ
พี่จ๋าพี่ ใยพี่ไม่ใยดีหัวใจ แก้วเลย
ให้เจ็บให้ช้ำก็ยังมองข้ามกันไปเฉยๆ
ไม่มีสักครั้งเลย ที่พ่อทรามเชย
จะชายตามอง
ต้องเจ็บต้องช้ำระกำใจ
อีกนานเท่าไรไม่รู้เลย
และต่อให้รักสักเท่าไร
ก็ไม่ชนะใจทรามเชย
เขาไม่เคยจะมองและเห็นความดี
ต่อให้เราจะรักเขาแรมปี โธ่ แก้วมณี
กี่น้ำตาไม่รู้ๆ ที่ยังอยู่เพราะรักๆ
แม้ใจจะเจ็บนักก็ไม่หักใจ
พี่จ๋าพี่ ใยพี่ไม่ใยดีหัวใจ แก้วเลย
ให้เจ็บให้ช้ำก็ยังมองข้ามกันไปเฉยๆ
ไม่มีสักครั้งเลย ที่พ่อทรามเชย
จะชายตามอง จะชายตามอง
พี่จ๋าพี่ ใยพี่ไม่ใยดีหัวใจ แก้วเลย
ให้เจ็บให้ช้ำก็ยังมองข้ามกันไปเฉยๆ
ไม่มีสักครั้งเลย ที่พ่อทรามเชย
จะชายตามอง จะชายตามอง
ไม่มีสักครั้งเลย ที่เธอจะรัก